Rozstrzygnięcie nadzorcze Nr 115/2014
Wojewody Kujawsko - Pomorskiego

z dnia 16 grudnia 2014 r.

 Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.)

 stwierdzam nieważność

§ 6 ust. 11 pkt 7 uchwały Nr XXXIX/405/2014 Rady Gminy Inowrocław z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Inowrocław w części obrębów geodezyjnych Sławęcinek i Gnojno.

Uzasadnienie

 Dnia 7 listopada 2014 r., Rada Gminy Inowrocław, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) oraz art. 20 ust. 1 i art. 34 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), podjęła uchwałę Nr XXXIX/405/2014 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Inowrocław w części obrębów geodezyjnych Sławęcinek i Gnojno.

 Przedmiotowa uchwała została doręczona organowi nadzoru w celu oceny jej zgodności z przepisami prawnymi w dniu 17 listopada 2014 r.

 Wojewoda Kujawsko-Pomorski po dokonaniu oceny zgodności z przepisami prawnymi ww. uchwały wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych, z uwagi na stwierdzone naruszenie obowiązujących przepisów prawa, wszczął postępowanie nadzorcze, zobowiązując Gminę do zajęcia stanowiska odnośnie zgłoszonych zastrzeżeń i uwag (pismo z dnia 19 listopada 2014 r., znak: WIR.II.4130.24.2014.JS). Wójt Gminy Inowrocław w piśmie znak: ROŚ.I.6721.3.2012 (wpływ do tut. urzędu w dniu 25 listopada 2014 r.) odniósł się do uwag podniesionych przez organ nadzoru. O dodatkowe wyjaśnienia organ nadzoru wystąpił pismem z dnia 3 grudnia 2014 r., znak: WIR.II.4130.24.2014.JS. Udzielone przez Wójta Gminy Inowrocław odpowiedź nie wyjaśniła podniesionych uchybień (pismo z dnia 5 grudnia 2014 r., znak: ROŚ.I.6721.3.2012). W ocenie Wojewody udzielone odpowiedzi nie wyjaśniły wszystkich kwestii wskazanych przez organ nadzoru.

 Organ nadzoru ustalił, że w/w uchwała Rady Gminy Inowrocław w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego narusza przepisy art. 15 ust. 2 pkt 1 oraz art. 27 przywołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez dopuszczenie zmiany przeznaczenia terenów o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania bez konieczności przeprowadzenia procedury planistycznej.

 Rada Gminy Inowrocław w § 6 ust. 11 pkt 7 dopuszcza wydzielenie, z terenów o innym przeznaczeniu, terenów niezbędnych do realizacji celów publicznych z zastrzeżeniem, że realizowany na tym terenie obiekt budowlany może posiadać maksymalną wysokość do 4m z wyłączeniem inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, zgodnych z przepisami odrębnymi.

 Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

 Zdaniem organu nadzoru, linie rozgraniczające powinny być jednoznaczne, co do przebiegu oraz wiążące, aby nie pozostawić organowi innemu niż rada (w tym organowi wykonawczemu gminy) możliwości ich przesuwania poza planem. W przepisach prawa brak bowiem upoważnienia dla rady gminy do delegowania na rzecz innego organu jej ustawowych kompetencji. Określenie obligatoryjnych elementów planu, w tym przeznaczenia i linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania należy do wyłącznej właściwości rady gminy, która uchwala miejscowy plan. W przepisach w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennego szczegółowo uregulowany został tryb prowadzenia prac najpierw nad studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a następnie nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Doprecyzowany został również zakres tematyczny ustaleń, które obowiązkowo powinny znaleźć się w uchwale zawierającej plan miejscowy. W art. 15 ust. 2 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennego wyliczono w sposób enumeratywny materię podlegającą regulacji w planie miejscowym. Rada gminy związana jest granicami przedmiotowymi zakresu planu, wyznaczonymi przez ustawę, co oznacza, że samodzielnie może określać treść regulacji objętej planem wyłącznie w granicach upoważnienia zawartego w art. 15 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennego (vide : wyrok NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1864/10).

 Powyższy zapis przedmiotowej uchwały wprowadza możliwość zmiany obowiązujących ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 27 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. Przepis ten wprowadza generalną zasadę, zgodnie, z którą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zmienia się w takim samym trybie, w jakim został uchwalony. Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Za takie należy uznać niesprecyzowanie linii rozgraniczających, co w konsekwencji może doprowadzić do obejścia procedury przewidzianej do zmiany planu (zob. wyrok WSA w Kielcach, z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 166/09). Może również prowadzić do sytuacji w której mimo uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zapisy uchwały sprawiają, że przeznaczenie, zagospodarowanie i warunki zabudowy terenu w istocie pozostają niedookreślone (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 707/14).

 Dodatkowo należy zwrócić uwagę na przepis art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518 z późn. zm.), który wskazuje (wymienia) jakie inwestycje stanowią cel publiczny, a zatem co można zakwalifikować do tej kategorii.

 W ocenie organu nadzoru, Rada Gminy Inowrocław dopuszczając niezgodnie z przepisami prawa zmianę przeznaczenia terenów oraz przebiegu linii rozgraniczających terenów o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania naruszyła art. 15 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co stanowi naruszenie zasad sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

 Procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest ściśle wyznaczona przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym. Przepis art. 28 ust. 1 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazuje, iż naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części.

 W ocenie organu nadzoru doszło do naruszenia obowiązującego porządku prawnego, poprzez naruszenie obowiązujących zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności planu w części zawierający zapis dotyczący zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej – § 6 ust. 11 pkt 7 uchwały Nr XXXIX/405/2014 Rady Gminy Inowrocław z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Inowrocław w części obrębów geodezyjnych Sławęcinek i Gnojno.

 Od niniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, którą należy wnieść za pośrednictwem organu nadzoru – Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.

 Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu gminy wstrzymuje ich wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

 

 

 

 Wojewoda Kujawsko-Pomorski


Ewa Mes